Vandaag weer heerlijk geknuffeld. Volgens mij hebben ze allemaal het knuffelvirus gekregen van mij. Heerlijk hangen, zitten en boekjes lezen. Heerlijke zoenpartijen en er tijdens het eten dan ook om vragen.
Wat een genot is dat, iedereen mag van mij wel het knuffelvirus hebben.

Een ander virus is dat wat minder leuk.
Laten we het bijvoorbeeld hebben over het griepvirus. Of iets wat daar op lijkt.
Timon heeft zo iets.

Natuurlijk net toen ik vanmorgen dacht, wat is het leuk om vandaag eens iets nieuws aan te trekken van mijn vrijetijdskleren. Dat is totaal iets anders dan mijn werk kleren. Jammer dan Timon spuugt een aanzienlijke lading melk over zichzelf en mij heen. Dus trok ik vanmiddag dan toch maar weer werkkleren aan omdat ik (net als Timon trouwens) geen droge kleren meer aan had.

Arme jongen.
Mooie tijd trouwens om de reserve kleren voor de laatste keer aan te hebben. Die zijn een beetje te klein geworden. Daarna was hij heel moe. Knuffelend tegen mij aan viel hij met droge kleren aan in slaap. Lief en zielig tegelijk.

Vanavond weer naar koor. En dan is de dag alweer voorbij.

Dan moeten we vandaag toch weer een verdrietige melding maken. Harmen is toch weer opgenomen in het ziekenhuis. Gister is hij naar het ziekenhuis gegaan en vandaag wordt hij weer geopereerd. Arme Harmen. Nu maar hopen dat we er voor een aantal jaar af zullen zijn.
Bidden jullie mee?

nb.
Gister is Harmen al weer thuis gekomen uit het ziekenhuis. Waarschijnlijk een niet functionerende pomp. Laten we dat maar hopen. Want als het een infectie is, dan moet hij nog 2 keer geopereerd worden.
Hij was al even op visite in het nieuwe huis gister. En keek al wat beter uit zijn ogen.

Vandaag hebben we de bak met speelgoed maar weer uitgezocht. Werkverschaffing heet zoiets. Tinka en Lina waren er even mee bezig. Maar eigenlijk hebben we meer boeken gelezen en heb ik het uitzoekwerk afgemaakt.
Vanmorgen hadden de meiden ontdekt dat ik alles speciale boeken ook in de boekenmand had gedaan. Met als gevolg dat ik van half 9 tot bijna 10 heerlijk heb voorgelezen. Nee, dat is geen dwingen. Zodra ik een boek uit had, gingen hun een nieuw boek halen.
Timon lag te slapen dus we hadden mooi de tijd.
Harmen vind het heerlijk

En… Harmen viert zijn verjaardag vandaag. Hij is er weer voor het eerst sinds lange tijd en dat was direct feest. Hij heeft genoten van het zingen, de kaarsjes uitblazen, de cadeautjes en alles wat verder bij een feest hoort. Hij heeft de hele dag met de verjaardagsmuts opgelopen.

Verder hebben deze 3 grote kinderen elkaar aangestoken en ook een deel peuterspeelzaal en revalidatie. Ze gaan namelijk alle drie naar de toilet. Na 3 natte broeken was de dag voorbij. Nou, dat is toch netjes moet ik zeggen.
Kleine kinderen worden groot.

Foto’s staan in het fotoalbum (wachtwoord is op te vragen)

Vandaag hebben we de bak met speelgoed maar weer uitgezocht. Werkverschaffing heet zoiets. Tinka en Lina waren er even mee bezig. Maar eigenlijk hebben we meer boeken gelezen en heb ik het uitzoekwerk afgemaakt.
Vanmorgen hadden de meiden ontdekt dat ik alles speciale boeken ook in de boekenmand had gedaan. Met als gevolg dat ik van half 9 tot bijna 10 heerlijk heb voorgelezen. Nee, dat is geen dwingen. Zodra ik een boek uit had, gingen hun een nieuw boek halen.
Timon lag te slapen dus we hadden mooi de tijd.
Harmen vind het heerlijk

En… Harmen viert zijn verjaardag vandaag. Hij is er weer voor het eerst sinds lange tijd en dat was direct feest. Hij heeft genoten van het zingen, de kaarsjes uitblazen, de cadeautjes en alles wat verder bij een feest hoort. Hij heeft de hele dag met de verjaardagsmuts opgelopen.

Verder hebben deze 3 grote kinderen elkaar aangestoken en ook een deel peuterspeelzaal en revalidatie. Ze gaan namelijk alle drie naar de toilet. Na 3 natte broeken was de dag voorbij. Nou, dat is toch netjes moet ik zeggen.
Kleine kinderen worden groot.

Foto’s staan in het fotoalbum (wachtwoord is op te vragen)

Hallo allemaal,
Hier maar weer even een berichtje.

Afgelopen dagen zijn weer ingevuld met activiteiten die met het huis te maken hebben en aangezien het vrijdag vakantie was op school (ik dus niet naar Utrecht hoefde) was ik ook de hele vrijdag aan de slag in het nieuwe huis.
De 2e verdieping is klaar. Inclusief de wasmachinekast geverfd met bak en water, stroom en afvoer. Onze kamer is gedaan. Alleen het stookhok nog niet.
De 1e verdieping is gedaan. Alle slaapkamers hebben een behang met verflaag. De overloop ook en alle rare leidingen die door de kroostkamer liepen zijn allemaal vertrokken. Wel is er een extra koof voor in de plaats gekomen, maar dat heeft meer te maken met nieuwe leidingen die er zijn dan leidingen die door de hele kamer liepen. En die is mooi weg gewerkt. De toilet boven heeft een verfje gekregen en ziet er weer lekker fris uit.

De begaande grond is nu aan de beurt. Martin heeft de trap in de grondverf gezet en 1 muur in de kamer is klaar. Nu moet er geschuurd worden in de kamer. Er moet behang op de muur in de kamer. Dus een gladde muur is erg fijn. De toilet beneden ziet er (op 1 klein plekje na) weer heerlijk uit..
De gang en de keuken krijgen nog glasvezel en dan… de keuken zelf. Die ziet er al heerlijk uit. We hebben water en na donderdag/vrijdag hebben we daar ook een gasfornuis. Heerlijk dat het nu wat gaat worden. Het einde is in zicht het aftellen is begonnen. Nog een klusje hier en nog een klusje daar. Super hoe mijn vader en broer geholpen hebben. Super!!!

De vloer komt volgende week maandag. Het raam komt donderdag. En dan … hoop ik … dat we kunnen gaan schoonmaken.

Nu, na 2 maanden vol klussen en geen sprankje vrije tijd hebben begint het op te breken.
Alle tijd wordt opgeslokt door klussen, werken, de opleiding, nog even klussen, koor, huiswerk, en dan ook nog school. Want daar gaat ook alles ‘gewoon’ door.

Vandaag gingen de kinderen ook helpen inpakken. Alle bakken met speelgoed werden geleegd in de verhuisdoos. Jammer genoeg alles in 1 doos en zonder de bak waar het in zat. Hihi.Verder zijn we heel druk bezig met allerlei boeken over een nieuw huis en een ander huis.
Leuk om zo telkens weer de kinderen er mee bezig te zien.

Voor nu… ga ik slapen. Ik ben best wel slaperig.

De beste wensen voor het nieuwe jaar.

Zoals ik al had verwacht, was er niet veel puf meer over om eerder een berichtje te tikken.
Het is allemaal hard werken. Nog 4,5 week en dan is het zover. Dan gaan we verhuizen.
Het is best wel druk. Na de week hard werken zegt mijn schouder, doe het allemaal lekker zelf. Een beetje pijnlijke spieren zijn het geworden. Zelfs krabben op mijn rug voelt als pijn.

Nu moeten we weer een beetje gaan werken. Maandag 2 januari was het volle bak. Maar liefst 4 kinderen. Maar gister was er maar 1 speler. Morgen denk ik 2 kinderen.

Maar vandaag zijn er maar liefst 2 slaapkamers klaar voor bewoning. Natuurlijk, er moet nog hard worden schoongemaakt. Maar er moet ook nog verder gewerkt worden aan de overlopen op beide verdiepingen.
Maar de grootste transformatie is toch wel de kroostkamer. Die ziet er heeeeeeeeeeel mooi uit. Toch wel heel anders dan hoe het was. Foto’s ga ik vrijdag maken. Want dan komt er hulp uit Friesland om de keuken te installeren. Dus dan kan ik alles laten zien.

Verder ga ik verder met internet ontdekken.
Want ja, facebook gaat ook door mij ontdekt worden. Hoe en wat. Dat is even zoeken.

Voor nu ga ik lekker slapen. Fijne avond.

Ja, en daar sta je dan.
Met de tas met spullen in de hand. Martin is met Yildou en Hylke al bijna de straat uit.
Ik roep en ik fluit, maar terugkomen doen ze niet.

De eerste kinderen komen. Martin belt of ik het was die riep en floot.
Yildou is niet blij, want zij heeft haar spullen niet mee.

Ja, daar sta je dan.
Wat ga ik doen? Als iedereen er is, dan toch maar naar school. Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. We wonen nog niet bij school om de hoek en de bakfiets is er niet meer. Er zijn 4 kinderen. Ik heb 4 auto stoeltjes. Dan maar met de auto naar school.

Ja, daar sta je dan.
Bij school is Yildou helemaal niet blij mij te zien. Ja, leuk die tas met spullen. Maar verder helemaal niet meer van belang. Heb ik weer. Ik met alle geweld naar school toe, omdat Martin zei dat Yildou zo baalde, maar als het puntje bij paaltje komt. Ik maar weer naar de auto. Dan gaan we wel naar het nieuwe huis.

Ja, daar sta je dan.
Bij de voordeur van het nieuwe huis. Harmen en Tinka nemen even een kijkje binnen. Dat is leuk. Hier gaat Gertiena wonen. We gaan verhuizen. Tinka zegt; ik ga ook verhuizen. Daar sta ik even van te kijken. Ga jij ook verhuizen Tinka? Ja, zegt ze, met jou mee!!!
Heerlijk die kindergedachten. Als we een keuken hebben, dan gaan we nog een keer kijken. Dan gaat het echt wat worden.

Ja, daar sta je dan.
Nog maar net de auto uitgestapt of de man van GLS staat voor de deur met onze nieuwe printer. Die had ook niet eerder moeten komen. Of wij niet langer moeten plakken in het nieuwe huis. Maar in ieder geval staat de printer nu binnen.
Thuisgekomen krijgen de kinderen fruit. Jongsten op bed en de oudsten maken een mooie lampion voor op tafel.

Ja, daar zit ik nu dan.

Eindelijk kan ik wel zeggen. Ik heb het gehad voor nu. Heb net een enorme poepluier van Jules moeten verschonen. Hij zat van teen tot nek onder de poep. En dat alleen omdat ik hem niet goed de luier had aangetrokken toen hij ging slapen.
Arme ik.
Morgen nog 1 dagje school en dan ‘vakantie’ werkvakantie dat wel. Maar een week geen kroost over de vloer. Natuurlijk moeten we weer klussen. Dus als ik niets schrijf, dan is dat niet omdat ik geen zin heb. Maar omdat ik druk ben met van alles.

Fijne kerstdagen allemaal.