Een deur

Onze kamerdeur had nog steeds een deur die vervangen moest worden.Een deur met een heel vervelend elektriciteitsdraad als deurkruk. Al vanaf het begin dat we zijn wezen klussen is die deur een grote bron van irritatie en als hoe meer het irriteert hoe sneller er een oplossing voor komt.Vandaag was het zover. De nieuwe deur werd vandaan op zijn plaats gezet door Martin.En als wanneer we dan bezig zijn, doe we het goed.Kortom: We hebben een deur met een deurkruk. Er zitten tochtstrippen onder, vingerbeschermers op en een een dranger aan.Zie hier het resultaat.

Image Thumbnail Image Thumbnail

Moederdag

Oja, voor ik het vergeet. Moederdag is geweest en de moeders hebben allemaal met hulp van de de vaders een cadeautje gekregen. Dit was het resultaat.
Denk in de vaasjes nog een hele mooie bloem en dan is het helemaal af.

productief

Met elkaar zijn we heel productief met elkaar.
Stella en Jules zijn er niet, dus we kunnen vandaag naar hartenlust rails uitleggen zonder dat de baan vernield wordt.

Tristan en Lena hadden allebei een eigen baan, met veel wissels en bochten. Daar zijn ze tot 10 uur mee zoet geweest. Nadat ik ze op weg had geholpen ben ik wat klusjes beneden gaan doen. Even de afwasmachine aan, de convectorput leeg halen. De spullen die er uit kwamen even afwassen.

Na het fruit eten had ik weer een moeilijke opdracht voor Tristan. Ja, je bent bijna 4 of niet. Dat ging vandaag heel erg, super, fantastisch goed.
Een kind van 3 dat al de cijfers tot 4 kent, dat zie je niet veel.

Daarna naar buiten. Even fietsen pakken… de grasmaaier pakken… stoepkrijt pakken, o nee dat ligt genoeg in de tuin. Maar in ieder geval het gras achter voor de 1e keer gemaaid. Dat was nodig. De maaier kon er niet doorheen komen.
Nu ligt het stel te slapen en heb ik voor ook even gemaaid. Maar daar lag een lekkere drol in de tuin…. bahbah. Stomme katten.

18 jaar later

Ooit jaren geleden ging de familie van Martin ieder jaar naar Hellendoorn. Ter ere van het jubileum van opa en oma. 18 jaar geleden was dat voor het laatst. Martin ging mee en ik … had van mijn familie ook een familiedag.
Aan het einde van de dag, reed Martin met de hele familie langs de locatie waar wij met de hele familie zaten.
Zwaaien… zwaaien.

Nu, 18 jaar later gingen we weer.
Alle kleinkinderen zijn veel ouder geworden. Een groot deel is nu zelf ouder geworden.
We vermaken ons prima in het park. Af en toe kom je familie tegen en ga je ergens zitten met een lekker kop koffie. Aan het einde van de dag gaan we nog even eten.

Met iedereen heb ik wel een praatje gemaakt. Maar ik had mij voorgenomen met een aantal nog even wat door te spreken. Maar dat was toch te veel gevraagd. Of te wel… het was te gezellig.

past, present, future

Zo, daar zit ik hard aan het werk. Nou ja, hard….
Morgen hebben we de tweede theorietoets voor de opleiding. Dat schiet al weer op. Morgen de theorie en dan 15 juni zit het examen er alweer aan te komen.

Alles wat ik door werk is allemaal herhaling. Niets nieuws onder de zon. Alles even ophalen en opfrissen. Gestrest ben ik nu nog niet als ik aan de theorie denk. Maar dat luisteren naar wat er qua luistervaardigheid wordt gevraagd. Ik kan horen dat er iets niet goed is, maar om dat dan ook te benoemen…. nu bij de solfège, zoals dat zo mooi mag heten weet ik het altijd heel goed te benoemen bij de ander, maar als ik dan aan de beurt ben… wordt het altijd een stukje moeilijker. Dat hoor je ook vaak bij die spelletjes op de tv, of is het bewust een stukje ingewikkelder.

Papier ligt voor mijn neus. Soms kijk ik weer even om te checken of ik het echt nog wel weet. Mijn nieuwe muziekboek voor de piano heeft ook dezelfde dingen, daar kwam ik ook weer achter. Als ik het straks niet weet, dan weet ik het ook niet meer.

Ondertussen heb ik muziek aan staan. Ferskriklik, onmeunig, knoerte hard. Het lekkere is… niemand die het hoort. Martin is weg, Yildou en Hylke liggen op bed (of ze slapen is een ander verhaal) en ik heb de koptelefoon op mijn hoofd.
Wat voel ik me nu weer heerlijk in mijn vel. Dat is lang geleden.

Die muziek die aan staat is Kees Kraayenoord.
Daar had ik zin in na zondag. Kees was in Rijnsburg en sprak over zijn lied “God of the moon and stars”. Daar moest ik gewoon heen. Heerlijk als ik daar dan kom, bom volle kerk en mensen die dan na afloop zeggen… ja, wij hoeven niet te oordelen over anderen want wij zijn net zo zondig als… de ander.
Daar kan ik me zo rustig door voelen. Daar komt het door dat ik zo lekker in mijn vel zit.

Met Kees op mijn oren, de papieren voor mijn neus en dit tikken voor jullie voelt heerlijk. Oke, dat luisteren morgen. Daar kan ik me druk om maken. Maar dat doe ik morgen in de trein wel weer. Nu ga ik genieten van myn muzyk.
Goejûn allegearre

Dan wordt het nu wel weer eens tijd om wat te tikken denk ik zo.

Maandag Koninginnedag.
Eerst naar de aubade hier bij het gemeentehuis. Daarna in de tuin bezig geweest. Vervolgens naar de dikke banden race. Hylke heeft daar de 3e prijs gewonnen. Toen nog weer verder in de tuin en genieten aan het einde van de dag, in het zonnetje van onze mooie tuin.

Het is best wel een vreemde week geweest. Vreemd omdat ik maandag vrij was. Vreemd in de zin dat Yildou en Hylke ook deze week vakantie hebben en dus ook gewoon bij ons komen spelen.
Dinsdag waren alleen Lina en Tinka er, dus hadden we van alles gedaan. Gewandeld en gewinkeld. Ook hebben we geschminkt.

Donderdag was Hylke bij een vriendje aan het spelen en Yildou was met een vriendin bij ons aan het spelen. Verder waren Tristan en Lena een dagje extra en Tinka was er natuurlijk ook.
Jules gaat ons verlaten op de donderdag en was een dagje wennen op de Crèche.

We zijn deze week bezig geweest met de moederdagcadeautjes. Dat is een heel smerig werkje. Maar echt… het resultaat is echt heel leuk. Ik kan hier van genieten. Natuurlijk laat ik niet zien wat het is. Want dan zou ik alles verklapt hebben.
Natuurlijk hebben we ook veel fruit gegeten. En de worteltjes raspen en vervolgens daarvan snoepen is ook heel erg lekker.  We gaan er nog lekker mee door. Dat fruit eten, daar krijgen we geen genoeg van.

Vrijdagavond zijn we naar de dodenherdenking in Oegstgeest geweest.
Yildou had van school een boekje mee gekregen met daarin allemaal verhalen en ook de reden beschreven waarom het zo belangrijk is om 4 mei er bij stil te staan dat het niet vanzelfsprekend is dat wij in vrijheid leven.

Vanmorgen was het super vroeg dag, nadat we gisteravond niet vroeg naar bed gingen. Maar vandaag gingen we naar de bevrijdingsmarkt in Oegstgeest om zelf wat spullen te verkopen. Dankzij een Collega van Martin een mooi succes en gaat er een flink bedrag in de potjes voor Red een Kind op school.
Wat een mensen wat een spullen. Wij waren om kwart over 6 al op de markt. Maar toen waren we eigenlijk al te laat. Onze buren waren er al om half 4 en half 5. Maar hadden gelukkig voor een plaatsje gereserveerd. Na 6 uur op de markt hadden wij het wel weer gehad. Bijna alles verkocht en zo gingen we weer naar huis.

Verjaardag vieren. Fototoestel ophalen. Gordijnrails voor Hylke kopen. Als je dan toch vroeg weer terug bent en nog een hele dag voor je hebt, dan kun je echt nog veel doen.
Om kwart over 5 avond eten en Hylke zei niet moe te zijn, maar lag wel mooi te slapen om half 7,

Zo, dat was in vogelvlucht onze week.
Dan zijn jullie ook weer even bij.

Opruiming

Wij houden opruiming in huis.

Gister zijn we wezen gordijnen ophangen. Rolgordijnen wel te verstaan.
Eigenlijk zouden we in de tuin aan de slag, maar het regende te veel en daarom zijn we lekker in huis bezig gegaan.

Maar we hebben ook meer rolgordijnen dan we nu kunnen ophangen.
Samen met nog wat advertenties staan die nu op Marktplaats.

Gelukkig werd het toch nog droog en zijn we ‘s middags toch nog even in de tuin aan de slag gegaan. Morgen het de laatste loodjes en dan foto’s.

Foto’s

Ons koor heeft allemaal foto’s van het afgelopen concert.

Klik hier maar even.

Zielig

Ook al zou ik dit weekend niets schrijven, toch wil ik dit nog even delen.

Vandaag op weg naar school kwam ik een hond tegen.
Natuurlijk, ik kom wel vaker een hond tegen en iedere vrijdag kom ik die hond tegen. Maar vandaag was de hond anders.

Ze liep een heel eind bij de winkel vandaan waar ze thuis hoort. Daar staat ze, voor mijn neus. Ik kijk haar aan en zij kijkt mij aan. Natuurlijk moet ik iets zeggen. Hoe kan het anders wanneer een paar hondenogen je aankijken.
Haar staart (als je dat zo mag noemen, al mag het zo niet heten) begint te kwispelen en ze loopt voor me uit met me mee, tot we bij de winkel aan komen waar ze thuis hoort.

Daar staat net de baas buiten en kijkt om zich heen als hij mij met de hond aan ziet komen. Wij beiden worden begroet. De baas verteld wat er aan de hand is.
Vorige week is de andere hond van dit koppeltje aangereden voor de winkel en die heeft het niet overleeft. Nu is zij een beetje de weg kwijt.

Vanmiddag toen ik weer naar het station liep, lag ze voor de winkel. Ze kijkt me even aan, maar ik wil graag de trein halen en ren langs. Volgende week, dan zal ik je weer even aaien. Maar de bazen en de hond zijn allemaal van slag. Zo zielig.

2 uur

Toen was het al weer twee uur en gaat ook deze dag al weer heel snel voorbij.
Deze ochtend hebben we echt afscheid genomen van onze Collega.
Afgelopen maandag is Noëlia geslaagd en mag ze zich binnenkort ook gastouder noemen. Wat een heerlijke gedachte.

Maar voor ons is het dan echt tijd om gedag te zeggen. Jammer, maar helaas komt ze misschien nog wel eens op visite. Maar niet meer om met ons te spelen.
Vooral mensen die de handen uit de mouwen steken zorgen voor veel speelplezier.

Als er extra wordt voorgelezen is dat natuurlijk helemaal leuk. Of extra knuffelen. Mmmm.
Maar voor nu is dat weer voorbij. Nu is het afwachten of er weer iemand zal komen of niet.

Op dit moment heerst er even rust. Voor nog ongeveer 10 minuten of zo. Dan moet ik weer in actie komen. Is de pauze voorbij en gaan we ons klaar maken voor het stel dat uit school komt.
Ik wens jullie een fijn weekend toe.