Sorry hoor mensen. Het blijft moeilijk om hier te schrijven.
Soms wil de pagina niet laden.
Soms heb ik een bericht gemaakt en wil hij die niet plaatsen.
Soms krijg ik niet eens mijn eigen weblog in beeld.
Daarom wordt er veel minder geplaatst. Ik wordt er helemaal kriegel van.
Daarom voorlopig toch geen update’s hier.
Daarom kun je ons voorlopig gewoon nog op de site volgen.
Daarom www.smarties.gertienaskroost.nl
Hallo allemaal,
Hier zijn we dan weer. We hebben de afgelopen dagen hard gewerkt. We hebben een heleboel klusjes gedaan. Alle gekochte verhuisdozen zijn weer met de verhuizer mee. De andere verhuisdozen zijn ook al voor het grootste deel leeg. We hebben licht op onze slaapkamer. We hebben tv op onze kamer. De spelers doen het weer, want we zijn onder de vloer de laatste kabel wezen trekken.
Ik heb nu echt mijn eigen bureau en daar zit ik nu aan te werken.
Daar hebben we nu de kabels achter lopen. Het enige wat ik nu nog mis is een lampje hier, want ik kan mijn eigen toetsenbord niet zien (dat maakt het typen een stukje makkelijker).
Afgelopen weekend was Yildou jarig.
Ze is alweer 11 jaar geworden. Dat betekend dat we dus ook al weer 11 jaar ouders zijn.
Het weekend hadden we dus lekker veel visite die direct ons nieuwe huis kwamen bewonderen. Gezellig dat zoveel mensen even kwamen kijken (al was het voor sommigen niet zo lang als ze eigenlijk zouden willen). Van ons heeft ze een muzieksetje gekregen. Kan ze weer lekker muziek luisteren en nu zelfs vanuit bed kan ze de muziek uit zetten.
En van mijn nichtje, mijn ouders en mijn zus en zwager heeft ze een nieuwe fiets gekregen.
Wat is dat leuk, ze wil natuurlijk direct fietsen en alles, maar jammer dat het nu zo glad is.
Morgen gaan we weer aan het werk.
Tot de volgende keer. Gertiena
Vandaag mijn 1e logje vanaf het nieuwe adres.
We zijn afgelopen vrijdag, half in de sneeuw half voor de sneeuw verhuisd. Het ging allemaal heel erg snel en de eerste 60 dozen waren aan het einde van de dag alweer leeg. Dankzij Astrid die ons zo goed kwam helpen. Die avond sliepen we allemaal weer heerlijk. Yildou en Hylke nog op hun logeer bed, maar ze hadden het heerlijk gehad.
Zaterdag kwamen mijn tantes ons helpen met de kamers boven op orde brengen. Hylke zijn kamer als 1e. Daarna de kroostkamer en als laatste de kamer van Yildou. Die heeft daarna heerlijk haar kasteel weer in elkaar mogen zetten. Onze kamer is ook al eigenlijk wel klaar. Maar het enige wat daar zaterdag nog hoefde te gebeuren waren dozen uit pakken. Wat we met de rest van de spullen gaan doen weten we nog niet. Die staan voor een paar dagen op zolder. Woensdag kijk ik wel weer verder.
Zondag. Met recht een rustdag.
Afgezien van wat dozen uitpakken hebben we heerlijk niets gedaan (overdag). Eerst naar de kerk. Daar was koffiedrinken en daarna zijn we naar het ijs gegaan. Ik had een zodanige zin om te schaatsen dat het toch echt even moest.
Daar troffen we nog allerlei mensen van school aan. Hebben we een praatje hier gedaan een praatje daar gedaan en heerlijk op de vijver allemaal rondjes geschaatst.
Gisteravond dan toch nog in allerijl de kamer en de keuken kroostklaar gemaakt. Of te wel: kleine spullen van de vloer, een zuiger er door heen en zoveel mogelijk spullen buiten bereik van de kleintjes zetten.
Zie het resultaat op smarties van Gertiena’s Kroost.
Vandaag. Mijn 1e werkdag in het nieuwe huis.
Gezellig met ons allen aan tafel. Even afstemmen hoe we dat gaan doen. Snoetje zit te knagen aan het tafelkleed in plaats van haar eten… We doen allerlei leuke dingen buiten in de tuin, lekker met die sneeuw. En nu heb ik alle boekjes geschreven en zit ik aan mijn bureau (of te wel de secretaire) met de laptop en de boekjes van de kinderen. Wat heerlijk om zo lekker bezig te zijn.
Het was voor Tristan even wennen, dat hij niet direct door naar boven mocht. Zoals we de keren hadden gedaan toen we hier kwamen kijken. Voor Lena was het eigenlijk wel even moeilijk, ik mocht nergens heen zonder dat ik het zei of zonder dat ze mee was.
Stella vind het heerlijk, ze heeft alle ruimte. Vindt de hut onder het bureau van Martin nu nog leuker dan eerst. En Jules? Die heeft last van de kou. Niet van het spelen. Hij zit heerlijk te spelen. Wil niet knuffelen bij het huilen, want er gebeurd niet zoveel om van te moeten huilen. We hoeven niets en mogen veel eten.
Zo is mijn dagje hier.
Natuurlijk, er moet nog veel gebeuren en er moeten nog veel dingen hun plaats vinden. Maar deze dag is al weer voor het grootste deel voorbij. Ik ga zo maar eens aardappelen schillen, want Yildou, Hylke en Shanti komen zo uit school.
Doegie
Rond half 12 roep ik enthousiast; kom allemaal. Schoenen aan, jassen aan, sjaal om en handschoenen aan. We gaan een frisse neus halen.
Hier in huis wordt er gerend en gewerkt… allemaal de jassen aan om een frisse neus te halen.
Zegt Tristan tegen mij: ‘Gertiena, wat is een frisse neus?’
Natuurlijk is dat een hele goede vraag.
Een frisse neus krijg je als het buiten heel koud is en als je dan eventjes naar buiten gaat wordt je neus koud. Dat is een frisse neus.
Om 12 uur is het weer tijd om naar binnen te gaan.
Ik roep ze allemaal mee. Tijd om naar binnen te gaan. Waarop Tristan aan zijn neus voelt en nog eens beter voelt en zegt:
GERTIENA, MIJN NEUS IS NOG NIET KOUD HOOR!
Afgelopen weekend hebben we ontspannen doorgebracht. Heerlijk niets hoeven. Lekker mijn hoofd onder handen laten nemen door de kapper. Of te wel, we waren in Sneek.
Daar hadden we maar liefst drie verjaardagen te vieren. Leuk hoor, als iedereen tegelijk jarig is. Aan de ene kant heel handig. Aan de andere kant kun je in 48 uur niet drie verjaardagen vieren. Gelukkig waren zaterdag avond alle jarigen op 1 adres.
Verder heb ik vrijdagmiddag mijn 1e gesprek bij livelines gehad. Kennen jullie dat en doen jullie daar aan mee?
In de voorjaarsvakantie ga ik voor de tweede keer.
In dit onderzoek worden (gezonde én zieke) deelnemers uit drie generaties gedurende ten minste dertig jaar gevolgd om inzicht te krijgen in de factoren die van belang zijn bij het ontstaan en verloop van chronische ziekten.
Mijn vader, moeder en zusje doen ook mee. Dat geeft een heel compleet beeld.
Morgen maar weer aan het werk. En nu… ga ik me weer klaarmaken voor een werkdag van morgen.
- Onze verhuizing over nog maar 9 dagen is.
- Er nu ook kledingkasten op de slaapkamer van Hylke en Yildou staan.
- Het enorm tocht als er geen cilinder in het sleutelgat van de deur zit (Martin is de cilinders van het ene huis naar het andere huis aan het overzetten en nu waait het nog meer dan anders, bij ons in huis).
- Ik de komende dagen nog meer dan anders moet opletten tijdens het werken. De traphekjes zijn namelijk verhuisd naar het nieuwe huis.
- Yildou haar kamer nu al sfeer vindt hebben.
- Hylke het nieuwe huis te mooi voor ons vindt.
- Astrid vanavond gaat winnen in de badmintoncompetitie. Daardoor zijn ze KAMPIOEN!!!
Tja, wat moet ik daar verder nog aan toevoegen hé.
De verhuizing komt steeds dichterbij. Shanti is er nog steeds niet geweest dus ergens gaan we morgen even kijken in het nieuwe huis. Nog even voor de verhuizing.
Heeft iemand trouwens nog een leuk idee voor een afscheidboek? Er gaat namelijk een heel bijzonder meisje een heel bijzonder eind weg verhuizen. Vandaag heb ik een heel mooi roze album gekocht. Daar gaan we allemaal iets moois in maken. Met mooie foto’s en verhaaltjes. Ook juf ga ik wat vragen en de andere buren. En als ik zoiets ga maken, moet ik het dan ook voor de grote zus maken (zij is niet bij ons geweest als kroost en ik heb dus ook geen foto’s).
Mama, als je dit leest wil je dit niet gaan verklappen?
Zo, nog even wat klusjes op de pc doen en dan ga ik even onze kampioenen feliciteren. Fijne avond.
NB. en daar ben ik dus geweest. Heb nog even wat foto’s gemaakt en genoten van het glimmen en glunderen van de kampioenen. Mooi bloemetje hebben ze gekregen (en ik ook zomaar). En zelfs ons ere lid van de vereniging was gekomen om de feestgangers te feliciteren met hun titel.
Vandaag weer heerlijk geknuffeld. Volgens mij hebben ze allemaal het knuffelvirus gekregen van mij. Heerlijk hangen, zitten en boekjes lezen. Heerlijke zoenpartijen en er tijdens het eten dan ook om vragen.
Wat een genot is dat, iedereen mag van mij wel het knuffelvirus hebben.
Een ander virus is dat wat minder leuk.
Laten we het bijvoorbeeld hebben over het griepvirus. Of iets wat daar op lijkt.
Timon heeft zo iets.
Natuurlijk net toen ik vanmorgen dacht, wat is het leuk om vandaag eens iets nieuws aan te trekken van mijn vrijetijdskleren. Dat is totaal iets anders dan mijn werk kleren. Jammer dan Timon spuugt een aanzienlijke lading melk over zichzelf en mij heen. Dus trok ik vanmiddag dan toch maar weer werkkleren aan omdat ik (net als Timon trouwens) geen droge kleren meer aan had.
Arme jongen.
Mooie tijd trouwens om de reserve kleren voor de laatste keer aan te hebben. Die zijn een beetje te klein geworden. Daarna was hij heel moe. Knuffelend tegen mij aan viel hij met droge kleren aan in slaap. Lief en zielig tegelijk.
Vanavond weer naar koor. En dan is de dag alweer voorbij.
Laat ik met al het positieve nieuws vandaag eens beginnen.
Vandaag was ik in Utrecht en… ik ben geslaagd. Geslaagd voor de basiscursus 1 voor koordirectie. Nou, heerlijk. Dat papiertje is binnen. Ik moet nog steeds minder bewegen met mijn lichaam. En meer met mijn armen. Maar dat wat het enige puntje van kritiek.
Volgende positieve nieuws. De NS had bussen ingezet.
Dan maar het wat minder leuke nieuws.Van mijn groep gaan er 4 niet door. Jammer maar helaas.
Toch hebben deze 4 het heel goed gedaan en er was maar 1 die echt niet door kon. Jammer hoor.
En toen kwam ik (nadat we nog wat met elkaar hadden gedronken) aan op het station en toen stond er niet iets afwijkends op de borden. Niet een melding van het een of ander. En toen kwamen we in Alphen aan de Rijn en het duurt en het duurt… ik wordt wat ongedurig. En dan ineens zegt iemand; hé er staat op het bordje dat deze trein naar Utrecht gaat. En dat hij vertrekt over 7 minuten…
Er zijn wat mensen met internet op hun mobiel en zien dat er een seinstoring is die al even aan de gang is.
En dan komt nu het vervelende:
1 er had dus al in Utrecht melding gedaan kunnen worden.
2 in de trein.
3 op het perron.
4 of stuur iemand de trein door als de intercom het niet doet. Maar dit..,.
Kan zo echt niet NS. Ik ben geen klager. En super van die bussen die dus al geregeld waren… Maar ik had maar zo weer in Bodegraven gezeten als er niet iemand was die had opgemerkt dat het bordje was veranderd.
Hier gaat nog een mailtje over naar de NS.
NS kan ik niets kwalijk nemen, maar de Machinist en de conducteur wel.
Dan moeten we vandaag toch weer een verdrietige melding maken. Harmen is toch weer opgenomen in het ziekenhuis. Gister is hij naar het ziekenhuis gegaan en vandaag wordt hij weer geopereerd. Arme Harmen. Nu maar hopen dat we er voor een aantal jaar af zullen zijn.
Bidden jullie mee?
nb.
Gister is Harmen al weer thuis gekomen uit het ziekenhuis. Waarschijnlijk een niet functionerende pomp. Laten we dat maar hopen. Want als het een infectie is, dan moet hij nog 2 keer geopereerd worden.
Hij was al even op visite in het nieuwe huis gister. En keek al wat beter uit zijn ogen.
Vandaag hebben we de bak met speelgoed maar weer uitgezocht. Werkverschaffing heet zoiets. Tinka en Lina waren er even mee bezig. Maar eigenlijk hebben we meer boeken gelezen en heb ik het uitzoekwerk afgemaakt.
Vanmorgen hadden de meiden ontdekt dat ik alles speciale boeken ook in de boekenmand had gedaan. Met als gevolg dat ik van half 9 tot bijna 10 heerlijk heb voorgelezen. Nee, dat is geen dwingen. Zodra ik een boek uit had, gingen hun een nieuw boek halen.
Timon lag te slapen dus we hadden mooi de tijd.
Harmen vind het heerlijk
En… Harmen viert zijn verjaardag vandaag. Hij is er weer voor het eerst sinds lange tijd en dat was direct feest. Hij heeft genoten van het zingen, de kaarsjes uitblazen, de cadeautjes en alles wat verder bij een feest hoort. Hij heeft de hele dag met de verjaardagsmuts opgelopen.
Verder hebben deze 3 grote kinderen elkaar aangestoken en ook een deel peuterspeelzaal en revalidatie. Ze gaan namelijk alle drie naar de toilet. Na 3 natte broeken was de dag voorbij. Nou, dat is toch netjes moet ik zeggen.
Kleine kinderen worden groot.
Foto’s staan in het fotoalbum (wachtwoord is op te vragen)
©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.