Sorry hoor mensen. Het blijft moeilijk om hier te schrijven.
Soms wil de pagina niet laden.
Soms heb ik een bericht gemaakt en wil hij die niet plaatsen.
Soms krijg ik niet eens mijn eigen weblog in beeld.

Daarom wordt er veel minder geplaatst. Ik wordt er helemaal kriegel van.
Daarom voorlopig toch geen update’s hier.
Daarom kun je ons voorlopig gewoon nog op de site volgen.
Daarom www.smarties.gertienaskroost.nl

Vandaag mijn 1e logje vanaf het nieuwe adres.
We zijn afgelopen vrijdag, half in de sneeuw half voor de sneeuw verhuisd. Het ging allemaal heel erg snel en de eerste 60 dozen waren aan het einde van de dag alweer leeg. Dankzij Astrid die ons zo goed kwam helpen. Die avond sliepen we allemaal weer heerlijk. Yildou en Hylke nog op hun logeer bed, maar ze hadden het heerlijk gehad.

Zaterdag kwamen mijn tantes ons helpen met de kamers boven op orde brengen. Hylke zijn kamer als 1e. Daarna de kroostkamer en als laatste de kamer van Yildou. Die heeft daarna heerlijk haar kasteel weer in elkaar mogen zetten. Onze kamer is ook al eigenlijk wel klaar. Maar het enige wat daar zaterdag nog hoefde te gebeuren waren dozen uit pakken. Wat we met de rest van de spullen gaan doen weten we nog niet. Die staan voor een paar dagen op zolder. Woensdag kijk ik wel weer verder.

Zondag. Met recht een rustdag.
Afgezien van wat dozen uitpakken hebben we heerlijk niets gedaan (overdag). Eerst naar de kerk. Daar was koffiedrinken en daarna zijn we naar het ijs gegaan. Ik had een zodanige zin om te schaatsen dat het toch echt even moest.
Daar troffen we nog allerlei mensen van school aan. Hebben we een praatje hier gedaan een praatje daar gedaan en heerlijk op de vijver allemaal rondjes geschaatst.
Gisteravond dan toch nog in allerijl de kamer en de keuken kroostklaar gemaakt. Of te wel: kleine spullen van de vloer, een zuiger er door heen en zoveel mogelijk spullen buiten bereik van de kleintjes zetten.
Zie het resultaat op smarties van Gertiena’s Kroost.
Vandaag. Mijn 1e werkdag in het nieuwe huis.
Gezellig met ons allen aan tafel. Even afstemmen hoe we dat gaan doen. Snoetje zit te knagen aan het tafelkleed in plaats van haar eten… We doen allerlei leuke dingen buiten in de tuin, lekker met die sneeuw. En nu heb ik alle boekjes geschreven en zit ik aan mijn bureau (of te wel de secretaire) met de laptop en de boekjes van de kinderen. Wat heerlijk om zo lekker bezig te zijn.

Het was voor Tristan even wennen, dat hij niet direct door naar boven mocht. Zoals we de keren hadden gedaan toen we hier kwamen kijken. Voor Lena was het eigenlijk wel even moeilijk, ik mocht nergens heen zonder dat ik het zei of zonder dat ze mee was.
Stella vind het heerlijk, ze heeft alle ruimte. Vindt de hut onder het bureau van Martin nu nog leuker dan eerst. En Jules? Die heeft last van de kou. Niet van het spelen. Hij zit heerlijk te spelen. Wil niet knuffelen bij het huilen, want er gebeurd niet zoveel om van te moeten huilen. We hoeven niets en mogen veel eten.
Zo is mijn dagje hier.

Natuurlijk, er moet nog veel gebeuren en er moeten nog veel dingen hun plaats vinden. Maar deze dag is al weer voor het grootste deel voorbij. Ik ga zo maar eens aardappelen schillen, want Yildou, Hylke en Shanti komen zo uit school.
Doegie

Rond half 12 roep ik enthousiast; kom allemaal. Schoenen aan, jassen aan, sjaal om en handschoenen aan. We gaan een frisse neus halen.
Hier in huis wordt er gerend en gewerkt… allemaal de jassen aan om een frisse neus te halen.

Zegt Tristan tegen mij: ‘Gertiena, wat is een frisse neus?’

Natuurlijk is dat een hele goede vraag.
Een frisse neus krijg je als het buiten heel koud is en als je dan eventjes naar buiten gaat wordt je neus koud. Dat is een frisse neus.

Om 12 uur is het weer tijd om naar binnen te gaan.
Ik roep ze allemaal mee. Tijd om naar binnen te gaan. Waarop Tristan aan zijn neus voelt en nog eens beter voelt en zegt:

GERTIENA, MIJN NEUS IS NOG NIET KOUD HOOR!

Vandaag weer heerlijk geknuffeld. Volgens mij hebben ze allemaal het knuffelvirus gekregen van mij. Heerlijk hangen, zitten en boekjes lezen. Heerlijke zoenpartijen en er tijdens het eten dan ook om vragen.
Wat een genot is dat, iedereen mag van mij wel het knuffelvirus hebben.

Een ander virus is dat wat minder leuk.
Laten we het bijvoorbeeld hebben over het griepvirus. Of iets wat daar op lijkt.
Timon heeft zo iets.

Natuurlijk net toen ik vanmorgen dacht, wat is het leuk om vandaag eens iets nieuws aan te trekken van mijn vrijetijdskleren. Dat is totaal iets anders dan mijn werk kleren. Jammer dan Timon spuugt een aanzienlijke lading melk over zichzelf en mij heen. Dus trok ik vanmiddag dan toch maar weer werkkleren aan omdat ik (net als Timon trouwens) geen droge kleren meer aan had.

Arme jongen.
Mooie tijd trouwens om de reserve kleren voor de laatste keer aan te hebben. Die zijn een beetje te klein geworden. Daarna was hij heel moe. Knuffelend tegen mij aan viel hij met droge kleren aan in slaap. Lief en zielig tegelijk.

Vanavond weer naar koor. En dan is de dag alweer voorbij.

Dan moeten we vandaag toch weer een verdrietige melding maken. Harmen is toch weer opgenomen in het ziekenhuis. Gister is hij naar het ziekenhuis gegaan en vandaag wordt hij weer geopereerd. Arme Harmen. Nu maar hopen dat we er voor een aantal jaar af zullen zijn.
Bidden jullie mee?

nb.
Gister is Harmen al weer thuis gekomen uit het ziekenhuis. Waarschijnlijk een niet functionerende pomp. Laten we dat maar hopen. Want als het een infectie is, dan moet hij nog 2 keer geopereerd worden.
Hij was al even op visite in het nieuwe huis gister. En keek al wat beter uit zijn ogen.

Vandaag hebben we de bak met speelgoed maar weer uitgezocht. Werkverschaffing heet zoiets. Tinka en Lina waren er even mee bezig. Maar eigenlijk hebben we meer boeken gelezen en heb ik het uitzoekwerk afgemaakt.
Vanmorgen hadden de meiden ontdekt dat ik alles speciale boeken ook in de boekenmand had gedaan. Met als gevolg dat ik van half 9 tot bijna 10 heerlijk heb voorgelezen. Nee, dat is geen dwingen. Zodra ik een boek uit had, gingen hun een nieuw boek halen.
Timon lag te slapen dus we hadden mooi de tijd.
Harmen vind het heerlijk

En… Harmen viert zijn verjaardag vandaag. Hij is er weer voor het eerst sinds lange tijd en dat was direct feest. Hij heeft genoten van het zingen, de kaarsjes uitblazen, de cadeautjes en alles wat verder bij een feest hoort. Hij heeft de hele dag met de verjaardagsmuts opgelopen.

Verder hebben deze 3 grote kinderen elkaar aangestoken en ook een deel peuterspeelzaal en revalidatie. Ze gaan namelijk alle drie naar de toilet. Na 3 natte broeken was de dag voorbij. Nou, dat is toch netjes moet ik zeggen.
Kleine kinderen worden groot.

Foto’s staan in het fotoalbum (wachtwoord is op te vragen)

Vandaag hebben we de bak met speelgoed maar weer uitgezocht. Werkverschaffing heet zoiets. Tinka en Lina waren er even mee bezig. Maar eigenlijk hebben we meer boeken gelezen en heb ik het uitzoekwerk afgemaakt.
Vanmorgen hadden de meiden ontdekt dat ik alles speciale boeken ook in de boekenmand had gedaan. Met als gevolg dat ik van half 9 tot bijna 10 heerlijk heb voorgelezen. Nee, dat is geen dwingen. Zodra ik een boek uit had, gingen hun een nieuw boek halen.
Timon lag te slapen dus we hadden mooi de tijd.
Harmen vind het heerlijk

En… Harmen viert zijn verjaardag vandaag. Hij is er weer voor het eerst sinds lange tijd en dat was direct feest. Hij heeft genoten van het zingen, de kaarsjes uitblazen, de cadeautjes en alles wat verder bij een feest hoort. Hij heeft de hele dag met de verjaardagsmuts opgelopen.

Verder hebben deze 3 grote kinderen elkaar aangestoken en ook een deel peuterspeelzaal en revalidatie. Ze gaan namelijk alle drie naar de toilet. Na 3 natte broeken was de dag voorbij. Nou, dat is toch netjes moet ik zeggen.
Kleine kinderen worden groot.

Foto’s staan in het fotoalbum (wachtwoord is op te vragen)

Hallo allemaal,
Hier maar weer even een berichtje.

Afgelopen dagen zijn weer ingevuld met activiteiten die met het huis te maken hebben en aangezien het vrijdag vakantie was op school (ik dus niet naar Utrecht hoefde) was ik ook de hele vrijdag aan de slag in het nieuwe huis.
De 2e verdieping is klaar. Inclusief de wasmachinekast geverfd met bak en water, stroom en afvoer. Onze kamer is gedaan. Alleen het stookhok nog niet.
De 1e verdieping is gedaan. Alle slaapkamers hebben een behang met verflaag. De overloop ook en alle rare leidingen die door de kroostkamer liepen zijn allemaal vertrokken. Wel is er een extra koof voor in de plaats gekomen, maar dat heeft meer te maken met nieuwe leidingen die er zijn dan leidingen die door de hele kamer liepen. En die is mooi weg gewerkt. De toilet boven heeft een verfje gekregen en ziet er weer lekker fris uit.

De begaande grond is nu aan de beurt. Martin heeft de trap in de grondverf gezet en 1 muur in de kamer is klaar. Nu moet er geschuurd worden in de kamer. Er moet behang op de muur in de kamer. Dus een gladde muur is erg fijn. De toilet beneden ziet er (op 1 klein plekje na) weer heerlijk uit..
De gang en de keuken krijgen nog glasvezel en dan… de keuken zelf. Die ziet er al heerlijk uit. We hebben water en na donderdag/vrijdag hebben we daar ook een gasfornuis. Heerlijk dat het nu wat gaat worden. Het einde is in zicht het aftellen is begonnen. Nog een klusje hier en nog een klusje daar. Super hoe mijn vader en broer geholpen hebben. Super!!!

De vloer komt volgende week maandag. Het raam komt donderdag. En dan … hoop ik … dat we kunnen gaan schoonmaken.

Nu, na 2 maanden vol klussen en geen sprankje vrije tijd hebben begint het op te breken.
Alle tijd wordt opgeslokt door klussen, werken, de opleiding, nog even klussen, koor, huiswerk, en dan ook nog school. Want daar gaat ook alles ‘gewoon’ door.

Vandaag gingen de kinderen ook helpen inpakken. Alle bakken met speelgoed werden geleegd in de verhuisdoos. Jammer genoeg alles in 1 doos en zonder de bak waar het in zat. Hihi.Verder zijn we heel druk bezig met allerlei boeken over een nieuw huis en een ander huis.
Leuk om zo telkens weer de kinderen er mee bezig te zien.

Voor nu… ga ik slapen. Ik ben best wel slaperig.

De beste wensen voor het nieuwe jaar.

Zoals ik al had verwacht, was er niet veel puf meer over om eerder een berichtje te tikken.
Het is allemaal hard werken. Nog 4,5 week en dan is het zover. Dan gaan we verhuizen.
Het is best wel druk. Na de week hard werken zegt mijn schouder, doe het allemaal lekker zelf. Een beetje pijnlijke spieren zijn het geworden. Zelfs krabben op mijn rug voelt als pijn.

Nu moeten we weer een beetje gaan werken. Maandag 2 januari was het volle bak. Maar liefst 4 kinderen. Maar gister was er maar 1 speler. Morgen denk ik 2 kinderen.

Maar vandaag zijn er maar liefst 2 slaapkamers klaar voor bewoning. Natuurlijk, er moet nog hard worden schoongemaakt. Maar er moet ook nog verder gewerkt worden aan de overlopen op beide verdiepingen.
Maar de grootste transformatie is toch wel de kroostkamer. Die ziet er heeeeeeeeeeel mooi uit. Toch wel heel anders dan hoe het was. Foto’s ga ik vrijdag maken. Want dan komt er hulp uit Friesland om de keuken te installeren. Dus dan kan ik alles laten zien.

Verder ga ik verder met internet ontdekken.
Want ja, facebook gaat ook door mij ontdekt worden. Hoe en wat. Dat is even zoeken.

Voor nu ga ik lekker slapen. Fijne avond.

Ja, en daar sta je dan.
Met de tas met spullen in de hand. Martin is met Yildou en Hylke al bijna de straat uit.
Ik roep en ik fluit, maar terugkomen doen ze niet.

De eerste kinderen komen. Martin belt of ik het was die riep en floot.
Yildou is niet blij, want zij heeft haar spullen niet mee.

Ja, daar sta je dan.
Wat ga ik doen? Als iedereen er is, dan toch maar naar school. Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. We wonen nog niet bij school om de hoek en de bakfiets is er niet meer. Er zijn 4 kinderen. Ik heb 4 auto stoeltjes. Dan maar met de auto naar school.

Ja, daar sta je dan.
Bij school is Yildou helemaal niet blij mij te zien. Ja, leuk die tas met spullen. Maar verder helemaal niet meer van belang. Heb ik weer. Ik met alle geweld naar school toe, omdat Martin zei dat Yildou zo baalde, maar als het puntje bij paaltje komt. Ik maar weer naar de auto. Dan gaan we wel naar het nieuwe huis.

Ja, daar sta je dan.
Bij de voordeur van het nieuwe huis. Harmen en Tinka nemen even een kijkje binnen. Dat is leuk. Hier gaat Gertiena wonen. We gaan verhuizen. Tinka zegt; ik ga ook verhuizen. Daar sta ik even van te kijken. Ga jij ook verhuizen Tinka? Ja, zegt ze, met jou mee!!!
Heerlijk die kindergedachten. Als we een keuken hebben, dan gaan we nog een keer kijken. Dan gaat het echt wat worden.

Ja, daar sta je dan.
Nog maar net de auto uitgestapt of de man van GLS staat voor de deur met onze nieuwe printer. Die had ook niet eerder moeten komen. Of wij niet langer moeten plakken in het nieuwe huis. Maar in ieder geval staat de printer nu binnen.
Thuisgekomen krijgen de kinderen fruit. Jongsten op bed en de oudsten maken een mooie lampion voor op tafel.

Ja, daar zit ik nu dan.

Eindelijk kan ik wel zeggen. Ik heb het gehad voor nu. Heb net een enorme poepluier van Jules moeten verschonen. Hij zat van teen tot nek onder de poep. En dat alleen omdat ik hem niet goed de luier had aangetrokken toen hij ging slapen.
Arme ik.
Morgen nog 1 dagje school en dan ‘vakantie’ werkvakantie dat wel. Maar een week geen kroost over de vloer. Natuurlijk moeten we weer klussen. Dus als ik niets schrijf, dan is dat niet omdat ik geen zin heb. Maar omdat ik druk ben met van alles.

Fijne kerstdagen allemaal.